Na czym polega próba wysiłkowa?

Każdy z nas wie, jak wygląda standardowe badanie EKG. Kilka elektrod przyczepionych do ciała i długi wykres, drukowany przez specjalną maszynę. Dzięki niemu lekarz może określić, w jaki sposób działa nasze serce. Niestety, wadą takiego rozwiązania jest to, że podczas niego, nasze ciało jest w spoczynku. W praktyce rzadko kiedy mamy czas na spokojne siedzenie – dlatego elektrokardiograficzna próba wysiłkowa jest o wiele lepszym badaniem, które jest w stanie pokazać, jak serce reaguje na codzienną bieganinę.

Jak przebiega badanie?

Wysiłkowe EKG, jak sama nazwa wskazuje, zostaje wykonywane podczas jakiegoś wysiłku. Najczęściej jest to jogging na stacjonarnej bieżni lub kilka podjazdów na rowerze treningowym. Żeby zbadać serce, pacjent zostaje podłączony do elektrod, a na ramię zakłada się specjalny rękaw mierzący ciśnienie tętnicze – tak jak podczas tradycyjnego badania.

Sam test trwa około 45 minut i zaczyna się od spokojnego wysiłku, który stopniowo narasta. Dla przykładu – na bieżni rozpoczyna się on od marszu, który stopniowo przyspiesza, a jednocześnie zwiększa się pochylenie bieżni. Chodzi o to, aby za symulować bieg po wzniesieniach. Zwiększanie natężenia treningu trwa tak długo, aż osiągnie się tętno docelowe, którego wartość określa się w zależności od wieku pacjenta. Wtedy lub też, gdy pomiary zostaną przerwane, w wyniku bólu pojawiającego się w klatce piersiowej albo zawrotów głowy, wynik takiego testu jest negatywny. Znaczne zmęczenie pacjenta i duszności również mogą być powodem do przerwania testu.

Po badaniu lekarz porównuje wyniki EKG wysiłkowego ze zwykłym EKG. Analiza jest bardzo wnikliwa, gdyż lekarz zwraca uwagę na wszystkie fazy wysiłku – zaczynając od rozpoczęcia badania, czyli stopniowego wzrostu tętna, aż do fazy uspokajania się organizmu po wysiłku i powrotu do wyników spoczynkowych.

Kto i kiedy powinien udać się na badania?

Analiza wszystkich danych otrzymanych w wyniku badania pozwala na rozpoznanie nieprawidłowości pracy serca. Dzięki temu lekarz jest w stanie podjąć decyzję o tym, czy pacjent wymaga bardziej inwazyjnego leczenia, czy wystarczą leki. Najczęściej jest ono wykonywane u pacjentów, którzy są narażeni na chorobę wieńcową. Tak naprawdę wystarczy, że pacjent skarży się na bóle w klatce piersiowej lub podejrzewa się, że ma chorobę niedokrwiennej serca. Ponadto wykonuje się je przy podejrzeniu arytmii, po przebytym zawale serca (w celu sprawdzenia, czy rehabilitacja przebiega prawidłowo). Badanie to jest wykorzystywane także u pacjentów, którzy mają zostać zakwalifikowani do bardziej inwazyjnych badań, jak na przykład koronarografia.

Przed badaniem

Trzeba pamiętać o tym, że jest to jedno z tych badań, do których należy się przygotować. Nie można się przednim zbytnio najadać – wystarczy lekkie śniadanie – bez kawy. Nie wolno także palić papierosów. Wszystko po to, aby sztucznie nie podnosić ciśnienia, ani nie zaburzać pracy płuc. Na badanie zawsze należy przyjść z wyprzedzeniem, tak aby organizm miał czas na uspokojenie się po marszu czy jeździe autem. Trzeba mieć ze sobą sportowe ubranie, najlepiej jak najwygodniejsze i sporą dawkę spokoju, tak aby badanie było, jak najbardziej wiarygodnie.

Dbanie i regularne badanie swojego serca jest bardzo ważne. Dzięki temu odpowiednio wcześnie można wykryć choroby i wyleczyć je ,zanim zaczną dokuczać.

Artykuł powstał przy współpracy z kardiochirurgiem, dr. n. med. Tomaszem Urbanowiczem, który prowadzi gabinet kardiolog w Poznaniu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Treści są własnością Content is King 2017
Motyw Tech Nerd zaprojektowany przez FixedWidget